Deri Üzerinde İkinci Bir Başlangıç: Vera Tamenova ve Cover-Up’ın Değişen Dili
Cover-up dövmelerde dışarıdan görülen şey çoğu zaman yalnızca son tasarım oluyor. Eski çizginin nerede
kaldığı, hangi alanların bilinçli olarak koyulaştırıldığı ya da derinin yeni mürekkebi nasıl taşıdığı çoğu zaman
fark edilmiyor. Oysa iyi bir cover-up, yalnızca eski dövmeyi saklamakla ilgili değil; geçmişte bedene yerleşmiş
bir görüntüyü okuyup, onun üzerine yeni ve daha doğal duran bir kompozisyon kurmakla ilgili.
Bir cover-up masasında her şey yeni tasarımın ne olacağıyla başlamıyor. Bazen önce eski dövmenin ne kadar
koyu kaldığına, çizginin deride nasıl oturduğuna ve yeni çalışmanın iyileştikten sonra nasıl görüneceğine
bakmak gerekiyor. Eski dövme tamamen yokmuş gibi davranmıyor; yeni tasarım çoğu zaman o izin etrafında
kuruluyor. Bu yüzden cover-up, sadece güzel bir görseli seçip kopyalamakla bitmiyor daha çok derinin
hafızasına uygun bir çalışma gerektiriyor.
Vera Tamenova’nın işleri bu noktada cover-up’ın yalnızca “üstünü kapatma” tarafına değil, eski dövmenin yeni
tasarımla nasıl dönüştüğüne odaklanıyor. 2013’ten bu yana dövme yapan Tamenova, realism, black & grey ve
color realism alanlarında çalışırken eski ya da başarısız dövmelerin yeniden tasarlanmasına da özel bir yer
açıyor. Onun işlerinde cover-up, çoğu zaman eski bir görüntünün yerine daha dengeli, daha kişisel ve bedene
daha iyi oturan yeni bir hikâye kurma süreci gibi ilerliyor.
Cover-up sürecinde mesele her zaman “eski dövmeyi nasıl saklarız?” sorusu değil. Bazen asıl soru, müşterinin o
dövmeyle kurduğu ilişkiyi artık nasıl değiştirmek istediği oluyor. Tamenova için bu yüzden ilk konuşma,
tasarım kadar hikâyeyle de ilgili. “Bazen müşteri sadece kötü bir dövmeyi kapatmak istemiyor; o dönemden
çıkmak istiyor,” diyor. “Benim işim, bunu deride daha temiz ve daha doğru bir hikâyeye çevirmek.”
Tamenova’nın cover-up’a böyle bakması tesadüf değil. Sanatçı daha önce önce Gazeta “Nadezhda” yayımlanan
bir röportajında dövmeyi yalnızca çizim olarak görmediğini; işin içinde psikoloji, sanat ve temel tıbbi bilginin
birlikte çalıştığını anlatıyor. Psikolojik kısmı cover-up tarafında daha da anlam kazanıyor. Çünkü bazen müşteri
eski dövmeden değil, o dövmenin temsil ettiği eski versiyonundan uzaklaşmak istiyor.
Bazı işlerde müşteri tam olarak ne istediğini net söylemiyor; sadece eski dövmenin artık kendisine ait
hissettirmediğini söylüyor. Böyle bir anda tasarım sanatçı tarafından küçük detaylardan yürütülmeye başlıyor.
Bir desen, tanıdık bir motif, aileden gelen bir sembol ya da kişinin kültürüne ait bir çizgi, yeni dövmenin
yönünü değiştirebiliyor. Tamenova’nın geleneksel ve ulusal motifleri modern realistic işlerin içine katması da
bu yüzden yalnızca “süs” gibi durmuyor. Tam olarak ufak detaylar birleşerek dövmenin kendisini oluşturuyor.
Bir sanatçının farklı ülkelerde çalışması bazen CV’de yan yana yazılmış şehir isimleri gibi görünüyor ama
stüdyonun içinde durum öyle işlemiyor. Uralsk’ta gelen bir müşteriyle İstanbul’da gelen müşteri aynı şeyi
istemeyebiliyor. Bir yerde daha tanıdık motifler, semboller ya da yoğun kompozisyonlar öne çıkarken, başka bir
yerde daha sade, modern ya da temiz bir cover-up beklentisi gelebiliyor. V olgograd’da konuşulan bir fikir,
Adana’da bambaşka bir tasarıma dönüşebiliyor. Tamenova’nın farklı ülkelerde çalışmış olması, farklı
kültürlerin dövmeye farklı zevkler ve beklentilerle yaklaştığını görmesine imkân tanımış. “Bazı müşteriler
güçlü ve belirgin bir değişim istiyor, bazıları ise eski dövmeyi daha sessiz bir şekilde geride bırakmak istiyor,”
diyor Tamenova. “Cover-up’ta doğru tasarım, biraz da o kişinin zevkini ve ne kadar görünür bir değişim
istediğini anlamakla başlıyor.”
